Zeurlijstje

💗Soms hé, heel soms, word ik zo moe van al die mensen die zeuren over een pijntje hier en een pijntje daar, een loopneus, een kuchje..
Of ze zijn zoooo moe, ik zou ze dan wel een schop onder kont willen geven!
Maar heel, heel soms doe ik het zelf ook, hier is mijn zeurlijstje:

Nooit eens lekker slapen, na 10 min. Klaarwakker en dan maar liggen woelen en je hoofd van binnen niet stil krijgen.
Slechte concentratie, veel vergeten, soms dingen die in mijn hoofd zitten niet kunnen benoemen.
Zere gewrichten, stijve vingers, polyneuropathie, waardoor mijn tenen altijd aanvoelen als bevroren worstjes, zonder koud te zijn. In bed stekende en tintelende voeten.
Niet meer en, en kunnen, maar of, of moeten.
Maar een half uurtje in de tuin kunnen werken en dan totaal op zijn.

Laat ik maar op houden, Kanker zaait uit naar je leven, beter had ik dat zelf niet kunnen bedenken💗

Advertenties

Toeval??????

💗ik werk al 16 jaar bij de gemeente en heb vele reorganisaties meegemaakt. De club waar ik het langst bij zat was Educatie & Sport.
Toen ik er bij kwam was het vorige afdelingshoofd ziek, hij had nierkanker en overleed niet lang daarna. Het afdelingshoofd waar ik voor werkte overleed 2 jaar geleden aan nierkanker, vandaag belde een collega uit die groep dat haar nierkanker was uitgezaaid. De collega die 8 jaar tegenover mij heeft gezeten viel 3 jaar geleden dood neer. Een mannelijke collega uit die groep is onlangs getroffen door borstkanker. En ik fiets overal tussendoor met mijn uitgezaaide borstkanker, ik vind het ondertussen toch wel een beetje raar worden, of ligt dat aan mij???

Vanmiddag een schildklierpunctie en echo gehad en eindelijk eens een arts die het wel lukte om er vloeistof uit te halen. Het was een bijzonder aardige en empathische arts, met aandacht voor de patiënt.
Toen ze binnenkwam zei ze al als het deze keer wel lukt en de uitslag is goed, hoeft er geen punctie meer worden gedaan ( dit was al de derde keer en de voorgaande keren lukte het allemaal niet zo goed)
Over 2 weken zal ik het weten!💗

Donna Europa

💗Om 05.45 loopt de wekker af, want ik moet de trein van 06.57 naar Schiphol hebben.
Ik ben op tijd, maar de NS stopt ergens onderweg waardoor ik mijn aansluiting mis, ik kan niet zo snel de trap meer op met een koffer en dan zijn 2 min. erg kort.
Uiteindelijk kom ik een kwartier later op Schiphol, maar nog tijd genoeg voor even shoppen en een kop koffie. Mijn reisgenoot, Ellen van de BVN was er al, we hebben elkaar één keer eerder ontmoet, maar het klikte meteen.
Zij had al gezorgd dat we naast elkaar zouden zitten, op naar Milaan.

Daar aangekomen, met een taxi naar het hotel, maar door de drukte, konden we nog niet inchecken, dus namen we maar de tram richting centrum om wat te eten.
We vonden een overdekt terrasje gelukkig, want inmiddels regende het pijpenstelen.
Daarna met de tram terug en na het inchecken even uitpuffen op de kamer.
Om 19.30 werden we beneden verwacht voor het dinner, een mooie manier om kennis te maken met verschillende mensen. Ellen kende al heel veel mensen, omdat ze president is geweest van Donna Europa en nu nog steeds in het bestuur zit en ook in dat van de BVN.

De volgende dag om 08.45 begint de conferentie, veel sprekers en dat gaat door tot de lunch. Na de lunch gaan alle lotgenoten met uitgezaaide borstkanker in 3 groepen een workshop volgen. In onze groep word gevraagd wat voor jou een speerpunt is in de behandeling, er komen vele dingen voorbij, maar we komen toch tot een beperkt aantal items, die later worden meegenomen om betere richtlijnen vast te stellen voor de behandeling van ABC. Aan de ene kant van mij zit een spaanse en aan de andere kant een russiche vrouw, die zich laat behandelen in Finland, omdat ze in Rusland niet de zorg kan krijgen die ze nodig heeft.
Verder is het opvallend dat het medicijn wat ik krijg voorgeschreven overal een andere prijs heeft, ik wist dat het heel erg duur is, maar in andere landen weten ze er ook raad mee, terwijl het in de VS, een 1/6 kost van wat het bij ons kost!
Om 18.15 zijn we eindelijk klaar en ga ik even relaxen op mijn kamer, want om 19.30 worden we verwacht voor een glaasje proseco om te toosten op de nieuw gekozen leden.
Daarna het dinner en deze keer zitten we aan tafel bij 3 dames uit Ierland en voor we het weten zijn we uitgenodigd voor de Dragon races in september in Dublin, erg gezellig allemaal. Maar om 22.30 ben ik finaal uitgeteld en ga naar boven.

De volgende dag, na het ontbijt gaan we om 10.00 uur met z’n vieren in een taxi weer naar het vliegveld. Om 16.30 ben ik weer terug in Bergen op Zoom, erg moe, maar het was een leerzaam en inspirerend weekend. Gelukkig had Ruud al een heerlijk dinner voorbereid, dus kon ik met de beentjes omhoog💗

Zomaar een donderdag

💗Wat een ongekend mooi weer vandaag, heerlijk, we gaan nog maar een keertje barbecuen, de 2e en waarschijnlijk laatste keer dit jaar.
Vandaag drukke dag gehad, sowieso op mijn werk, omdat ik nu ook het hoofd van de afdeling ondersteun, naast de 2 teammanagers.
Na mijn werk even naar het inloophuis om door te spreken over de verwenmiddag die wij als actieve leden van de BVN organiseren voor lotgenoten. Het gaat helemaal goed komen, met lieve vrijwilligers die de mensen komen verwennen. De dochter van één van de afdelingshoofden van mijn werk gaat cupcakjes bakken, zo leuk!!!!
Daarna even boodschapjes doen, de hond uitlaten, eten, ondertussen is het al 14.00 uur en om half drie heb ik beloofd om even het hoofdkantoor van de BVN te bellen om één en ander door te spreken over iets wat Ruud en ik samen gaan doen voor de BVN.
Daarna zie ik dat mijn reisgezel voor Milaan heeft gemaild over het inchecken en hoe laat we afspreken op Schiphol.
Ik ga voor de BVN naar Europa Donna, een bijeenkomst van lotgenoten, waar we samen praten hoe alles overal geregeld is en wat er nog verbeterd kan worden.

Ondertussen word ik al weer gevraagd voor de volgende bijeenkomst in november in Berlijn, nu weer een andere farmaceut.
Maar nu nog even lekker genieten!💗

oh, ja was ik nog vergeten , ik had ook nog de hond gewassen.

had dit blog beter ” een dag vol energie” kunnen noemen

En het was gewoon nog maar woensdag!!!!!

Spanning

💗Na een heerlijke vakantie in Italië, moest ik vandaag voor 2 buisjes bloed even op en neer naar Rotterdam.
Het was mijn eerste werkdag na de vakantie en ook die van Ruud natuurlijk, dus best wel lastig als je halverwege de ochtend al weer weg moet.
Maar goed, wat moet, dat moet!!!
Nou echt, ik was met 2 minuten weer buiten, uur heen, uur terug!
Vanmiddag wachten op de uitslag, want die zou worden doorgebeld!
Maar om 21.00 uur nog niks en op aanraden van een kennis, heb ik maar een mail gestuurd naar de oncoloog en wat schetst mijn verbazing, kreeg meteen antwoord, met uitleg en verontschuldiging!
Gelukkig was de bloeduitslag goed en kan ik door met de medicijnen.
Toch wel weer een opluchting!!!💗