2e deel: Overpeinzing

πŸ’—Gelukkig, het is 10.05 en het 1e zakje is aangesloten, was toch even spannend, maar de oncoloog gaf toestemming. Moet wel de klachten in de gaten houden, maar misschien heb ik geluk en blijft het nu weg!
Het is deze week om precies te zijn op 27 december, 7 jaar geleden dat de assistente van de huisarts belde om te zeggen dat de huisarts me wilde spreken over de mammografie uit de bus.
NaΓ―ef als ik was, zei ik nog, och dat hoeft toch niet als de foto’s mislukt zijn!
Later toch maar teruggebeld voor een afspraak ’s middags.
De huisarts had maar gewacht tot na de kerst met de onheilsboodschap.
Wel had hij al een afspraak in het zkh geregeld voor de 1e werkdag in het nieuwe jaar.
En de rollercoaster begon, om nooit meer te stoppen.

Het heeft veel onzekerheid gebracht, veel ziekenhuisbezoeken, veel lichamelijk ongemak, toekomstplannen maak ik niet meer, ik leef bij de dag.
Maar het heeft ook goede dingen voortgebracht, onze relatie is intensiever geworden, ik zet me in voor de Borstkanker Vereniging, wat me veel voldoening schenkt. Het actief zijn en positief blijven draagt ertoe bij dat ik alles goed kan opvangen en ondanks wat ongemakjes kan doorgaan met mijn normale leven. Ik wil graag volgend jaar mijn pensioen werkend, halen en dat gaat me zeker lukken!πŸ’—

Advertenties

“1e”vakantiedag”

πŸ’—ik kan me leukere vakanties bedenken, dan de 1e dag van de vakantie op de dagbehandeling doorbrengen.
Het prikken verloopt weer moeizaam, het duurt nog even voor ik de Port a Cath heb, dus nog even doorzetten.
De verpleegkundige is niet blij met de klachten die zijn opgetreden na de laatste chemo en kijkt zeer bedenkelijk, het is nog maar de vraag of de chemo door kan gaan, dus zit ik nu met een kopje thee in de wachtkamer en wacht af! πŸ’—

Rittenkaart

πŸ’—Zo, mijn 2e infuus loopt, het botversterkende infuus zit er in en bij de dokter ben ik ook geweest. Ik heb weer de nodige afspraken staan voor de komende tijd, om de 2 weken infuus In januari CT scan, om de 4 weken doktersafspraak, om de 4 wk, botversterkend infuus. Er komt nog een afspraak met de chirurg en anesthesist, want er wordt een Port-a-Cath. geplaatst, omdat bloed prikken te veel problemen gaat geven, vanmiddag 4 keer geprikt en de dokter vindt het geen goed idee om aan de linkerkant te laten prikken. Ach, zo blijven we bezig, moet ook nog even langs de huisarts, voor slaapmedicatie, maar verder gaat het prima.
Volgende week vakantie en dit jaar heb ik het heel rustig, ik heb er bewust voor gekozen om het kerstavondbuffet af te zeggen. Het ligt niet aan het gezelschap, want dat was altijd prima. Maar alle voorbereidingen, het bedenken, de boodschappen, het klaarmaken, ik heb er geen zin meer in.
En met kerst zelf, worden wij verwend met een Portugees kerstdiner door de moeder van onze schoondochter. We vieren met zijn allen kerst bij onze zoon en schoondochter, wat een luxe! En dan zien we ook onze kleindochter weer. Kortom, dit jaar nog wel naar het ziekenhuis, maar verder rustig!

We hebben wel een heel leuk lang weekend in Keulen doorgebracht.
Alles in kerstsfeer, 6 kerstmarkten en de hele stad versierd!
Ons hotel lag middenin het centrum, zodat we tussendoor even konden uitrusten. Ik ben 9 kerstkereltjes rijker voor in de boom, dus het reisje was niet voor niets.πŸ’—πŸŽ„

Geveld

πŸ’—Het gebeurt me niet gauw, dat ik me ziek meld. Chemo’s, bestraling, als het enigszins kan, werk ik door. Op die manier blijf je in het ritme en heb je er minder last van. Hier schuilt ook weer een gevaar in en dat is dat je te veel hooi op je vork neemt.
Het was gewoon allemaal een beetje druk, vorige week.
Eerst een hele leuke teambuilding, de laatste met het team waar ik voor werk, want ze gaan op in een andere afdeling.
De volgende dag, na me voor het eerst te hebben verslapen, om 06.30 de trein naar Driebergen, voor een cursus “Impact vanuit je eigen kracht” voor de BVN.
Heel spannend want ik ging voor het eerst de andere patiΓ«nt advocates ontmoeten en had geen idee wat me te wachten stond. Maar het was een leuke en leerzame dag en nadat ik om 19.45 thuis kwam, was ik behoorlijk uitgeteld.
Maar de volgende dag stonden om 11.00 uur , Steve en Paul voor de deur om een themafilmpje voor de BVN op te nemen.
Het ging prima, maar na de binnenopnames, gingen we naar buiten en daar was het kouder dan ik dacht. Met als resultaat een flinke buikgriep met hevige buikkrampen, ik weet wel een leukere manier om af te vallen!!!
Sinds ik geen hormoontherapie meer slik, heb ik het ook constant koud, het kacheltje is uit en ik heb constant koude voeten, wat nu zeker heel vervelend is. Ik zit op de bank met 3 paar sokken, een kruik en een dekentje!
Ja ik ben geveld, maar niet door de kanker, maar door BUIKGRIEP!πŸ’—