Het kon weer

💗Zo, vandaag mag ik weer, we zijn er om 12.45 en om even over éénen, wordt er bloed voor het lab afgenomen. Ik vraag meteen even om op schrift te zetten wat ik vandaag binnen krijg, ik word er nooit ziek van, maar woensdagmiddag vertrekken we voor een paar daagjes en je weet maar nooit! Mijn chemo is ook anders vandaag, de pillen die ik anders voor 14 dagen krijg, zitten nu in het infuus, wat ook inhoud dat ik 3 dagen dexamethason moet slikken, bah!!!!!!!!!!! En dan eindelijk om 15.25 krijg ik groen licht, de chemo word gestart.

In de tussentijd even lekker gekletst met een lot/blog genoot en er kwam een oncoloog langs om even één en ander uit te leggen, ze bracht ook de papieren mee, waar opstaat wat ik krijg vandaag. Prima geregeld!

Ondertussen komen er ook weer bijzondere dingen op mijn pad, als eerste moet ik een stukje schrijven voor het patientenboekje van de Daniel den Hoed, vorige week kreeg ik een mail van de echtgenoot van een pas overleden lotgenoot, waarin hij vraagt of ik symbolisch een geldbedrag in ontvangst wil nemen.                                           Het geld is bestemd voor het inloophuis in zijn woonplaats en ze hadden samen mij uitgekozen om het bedrag wat is gedoneerd op haar uitvaart, in ontvangst te nemen, ik vind het een eer om het te mogen doen!                          En dan komt er over een paar weken iemand om ons te intervieuwen voor een éénmalige uitgave van een blad voor patienten met uitgezaaide borstkanker, dit weer naar aanleiding van het filmpje wat we samen hebben gemaakt voor de BVN. Ondertussen ben ik samen met mijn BVN collega’s een thema avond aan het organiseren en zo blijven we lekker bezig. Over een paar maanden ga ik met pensioen en heb ik wat meer tijd voor de dingen die ik nu tussendoor doe. 

Ondertussen slurp ik nu aan een slushpuppie( waterijs in een bekertje) om geen blaasjes in de mond te krijgen ( hoort bij deze chemo). Al met al hoop ik nu dat we tegen zessen thuis zijn, was het toch weer een lange dag.
En dan krijg je zomaar een groot stuk slagroomtaart, terwijl je aan de chemo zit!!!!💗

Advertenties

altijd wel wat

💗ik kende haar via haar zus, die vertelde dat haar zusje borstkanker had en vroeg hoe ze haar kon helpen in deze moeilijke tijd. Als je er maar voor haar bent en naar haar luistert, zei ik altijd. Ze kwam er doorheen en besloot na afloop vrijwilligster te worden bij het inloophuis. Vorige week kwam ik haar tegen op de receptie van haar zus, ze pakte mijn hand en liet niet meer los. Ik heb er een vriendin/lotgenoot voor ………uh, altijd bij.

Vandaag moest ik weer voor de hele behandeling,  bloed prikken, APD infuus, oncoloog, chemo.                               Eigenlijk had mijn eigen oncoloog geen tijd en zou ik naar een ander gaan, maar ze zag me in de wachtkamer en nam me mee naar binnen. Ja, ze moest nu natuurlijk even voorbereiden en wat nooit gebeurd, de 1e bloeduitslagen waren er al en de waardes waren niet op peil, dus geen chemo, dat had ik zeker niet verwacht! Maar goed we er zijn niet voor niets, want het botversterkend infuus moest ook. Nu volgende week maar de chemo en hopen dat de waardes wel ok zijn,

Over 3 weken weer een CT scan en dan horen we verder! We gaan eerst volgende week lekker vakantie vieren.💗

Keuzes maken

💗Ik lees mee in een besloten FB groep voor vrouwen met uitgezaaide borstkanker. We steunen elkaar en kunnen elkaar soms advies geven over een behandeling die je zelf al hebt gehad. Wat we gemeen hebben is het feit dat we allemaal weten dat we nooit meer beter worden en dat het steeds een beetje minder goed gaat.            

Dan gebeurt het natuurlijk dat iemand het bericht krijgt, dat zij uitbehandeld is en dat maakt veel emotie los. We spraken er dit weekend met elkaar over, hoe je dat zult ervaren, maak je de keuze van kwaliteit van leven, d.m.v. stoppen als de behandelingen te zwaar worden of kies je voor kwantiteit en ga je door met behandelingen ondergaan tot je niet meer kunt. Het is voor iedereen verschillend, veel hangt af van je gezinssituatie, of je b.v. nog kleine kinderen hebt etc. sommige kiezen om op tijd in te grijpen door euthanasie, andere willen er gewoon niet over nadenken, niemand weet van te voren hoe hij of zij er op het crusiale moment over denkt. Het is wel fijn dat het bespreekbaar is, zodat degene die een bewuste keuze wil maken, die ook kan maken. Veel dingen kun je van te voren bespreken en regelen en ik heb dat ook gedaan.

Zelf merk ik dat de chemo steeds zwaarder wordt en steeds meer impact op mijn lijf heeft, maar als ik de chemo dan weer achter de rug heb, pak ik gauw het oude ritme zoveel mogelijk weer op, daar voel ik me het prettigste bij. Vandaag is mijn trouwe hulp ziek en moet ik zelf aan de slag, ik kan niet in één keer het huis door, maar doe steeds wat en ga dan weer even uitrusten, zo kom ik er ook wel en dan is het maar wat minder schoon!     Zo leer je met de beperkingen omgaan, die je noodgedwongen worden opgelegd, maar het is nu eenmaal niet anders en je moet gewoon genieten van de dingen die je nog wel kunt!💗