Tijd

💗Toen ik vanmorgen mijn I pad open deed, kreeg ik een herrinnering van 3 jaar geleden, het ging over een intervieuw dat ik gaf in de zaterdag Telegraaf. Ik zal jullie er niet mee vermoeien, want in die 3 jaar is er al weer zoveel gebeurd! Onderzoeken, chemo’s, bestralingen, soms gaat het wat minder en dan krabbel ik weer op, we zullen maar zeggen, “goede tijden, slechte tijden”. Maar ook lotgenoten die wegvallen en dat zet mij weer even met 2 benen op de grond, dat ik heel veel geluk heb, dat ik na de diagnose uitgezaaid ruim 4 jaar geleden er nog steeds ben! Ja de tijd gaat snel, inmiddels hebben we een mooie kleindochter van 2 1/2 jaar en twee bonus kleinkinderen. Ben ik met pensioen, maar door het ziekzijn nog niet de dingen kunnen doen, die ik van plan was. Maar Ruud en ik doen nog steeds leuke dingen samen, uit eten of een lang weekendje weg, er staat binnenkort 5 dg Berlijn op het programma en we denken er alweer over wat we gaan doen in de zomervakantie. Tot mijn spijt kan ik niet meer aquajoggen, vanwege de dunne huid  op voeten en handen, maar ik ga een proefles Tai Chi doen, kijken hoe dat bevalt. Gisteren wezen lunchen met mijn BVN collega’s uit de regio. Morgen op visite bij een oud collega en zo komen we de tijd wel door. Vandaag weer met de chemopillen begonnen, kijken hoe lang mijn handen en voeten deze keer nodig hebben om vol kloven te komen. Vorige week kreeg ik een bloemetje van de ziektekostenverz. omdat  ik geld heb teruggestort, dat niet voor mij was bedoeld, eerlijkheid loont! Kortom ik zit even in een rustige periode, maar de tijd gaat door en snel ook!!!! When live brings you lemons, make lemonade!!!!!!!!!!!!!!💗

Advertenties

Nieuwjaar

 

En dan komt de dag waar we bang voor zijn
de oncoloog zegt, mevrouw het is klaar
Het was een lange harde weg, maar we zijn aan het eindpunt, gelukkig heb ik deze boodschap nog niet gekregen.
Maar ik zie het gebeuren bij veel van mijn lotgenotes en voel de onmacht daarbij
Hoe oneerlijk vooral de jonge vrouwen met jonge kinderen
Het is zo hard en verscheurend.
We zien hem allemaal staan aan de horizon, maar hopen
Dat hij nog lang wegblijft, “de dood”
Het zijn de gedachtes die opkomen aan het begin van het nieuwe jaar, als er net voor de jaarwisseling weer een ontzettende dappere vrouw moest opgeven.
Moe word ik van al die mensen die denken te weten hoe je, je voelt, die weten wat je wel of niet mag eten. De bladen staan vol met advertenties van coaches die je verder helpen met het leven, want zij weten het allemaal zo goed. Maar de enige die het echt weet, ben je zelf en ja de ene dag voel je, je wat beter en dan ook vrolijker dan de andere dag. Vandaag is zo’n dag om over het leven na te denken, ik maak geen bucketlist, dat vind ik onzin, het leven komt zoals het komt, mijn weg staat toch al uitgestippeld, maar ik blijf proberen er wat van te maken.

Ik wens al mijn volgers een mooi, gezond en rijk 2017!!!!!